Blog van de Week

Stampen in die plassen!

Half augustus en herfst !

Het weer. Ik hoor er veel mensen over klagen dit seizoen. Veelgehoorde klachten zijn:

“Níets dan regen gezien.”

“Totáál geen zomer gehad”

"Half augustus en dan al herfst!"

Kinderen geven er niks om. Althans, de mijne niet. Ze nemen het zoals het komt. Juist leuk, die regen, lekker stampen in de plassen!

Ook gisteren werden we getrakteerd op een aantal fikse buien. Middelste en jongste speelden buiten in de zandbak. Het was net weer droog en de zon kwam er zelfs voorzichtig bij. Ik deed boven de was (je kunt niet altíjd buiten zijn). Hoor ik ineens door het openstaande raam vanuit de tuin:

“Regen regen, ga toch weg
Kom pas t’rug als ik het zeg.”

Hé, kennelijk druppelt het. Dat is ons anti-regenlied (helpt vaak echt, probeer maar eens). Deze keer leek het, gek genoeg, niet te helpen. Hoe harder middelste zong, des te sneller het ritme van de regen. De regen begon het lied te overstemmen en sloeg tegen de ramen. Ik ving nog slechts flarden op van de zang buiten. Nu wordt het toch tijd om ze binnen te halen, dacht ik bij mezelf. De buren konden nog denken dat ik een onverantwoordelijke moeder ben…wie laat haar kinderen nu buiten spelen met dit weer?!

Door Elvira Werkman,
natuurliefhebber en journalist
Elvirawerkman.nl


 

Beleef Buiten is voor mij...

….als een bloemetje voor een bij, het bestuift me met tips en ideeën en maakt me zoemend blij. [Jacqueline Vaassen - Linne]

… met handen en voeten, met hoofd en hart, met al mijn zintuigen, opdat de schoonheid ervan in mezelf tot bloei komt. [Jacob Ursem - Hoogwoud]

… natuurontdekking, natuurbeleving voor mij en mijn familie met of zonder camera, maar ook anderen de natuur te laten beleven zowel als gids maar ook door presentaties aan ouderen en anderen, die niet zelf meer “buiten kunnen beleven”, de natuur te laten (her)beleven. [Dick Klein Geltink]

…. als kinderen het roer van de Excursieboot van Natuurmonumenten in De Wieden van mij overnemen en schipper Schipper zo kinderen, ouders en vaak grootouders gelukkig maakt in de natuur. [Wim Schipper - Westerbork]

… Gezond genieten van al het groene goud dat Nederland biedt. Lekker in de natuur genieten van de kleine dingen. Beleven, voelen en de buitenlucht ruiken. [Marjo Jacobs - Kessel]

... Met blote voeten in de ochtend dauw. ‘s Middags zoemende bijen bij de klimop. En in de avondschemering rondcirkelende vleermuizen. [Hetty de Jong - Apeldoorn]

... De Bovenste Beste BladerBeleving die ik telkens weer Binnenstebuiten keer, waardoor ik Binnen Buiten Bijzonder en Buiten Binnen Boeiend de natuur en het milieu Beleef.
[Thijs - Jacqueline - Lennard - Valerie - Imane - Pip]

 

Tijdens de Groene Maand kun je een fiets winnen als je deze slagzin afmaakt: Beleef Buiten is voor mij...

 

 

Natuuroma Tineke

Tineke de Jong is IVN-natuurgids in Limburg sinds 1988 en doet meer dan we hier kunnen opnoemen. Kreeg daarom in 2010 een Koninklijke onderscheiding (ridder in de Orde van Oranje-Nassau) voor haar werk.

Haar kleindochter Brighid schreef hierover: “Elke dag van uur tot uur, praat mijn oma over de natuur”. Tineke en Brighid wonen ver uit elkaar en kunnen daardoor niet zo vaak samen op pad als ze zouden willen. Het leukst vinden ze het om samen beestjes en sporen te zoeken.

Tineke vertelt: “Met Brighid ging ik kamperen met de afsluiting van de natuurgidsencursus. Ze was toen 7,5 jaar oud. Lopend naast de kersverse natuurgidsen liet ze iedereen alle beestjes en plantjes laag bij de grond zien. Kinderen zien gewoon veel meer dan volwassen. Ze vertelde daarbij ook wat het was. Of als ze het niet wist dan vroeg ze het aan ons. Eén van de natuurgidsen vroeg hoe ze dat toch allemaal wist. Van mijn oma natuurlijk was het antwoord. Wie is dan je oma? Oma Tineke! Oh, zei de natuurgids, nu snap ik het!”

Wil je ook je natuurkennis, -ervaringen en je enthousiamse voor de natuur overdragen aan je kinderen of kleinkinderen? Dan is de Scharrelkids-cursus misschien wel iets voor jou. Lees hier meer over deze leuke en ongedwongen cursus, de data en locaties >>>

Bont schaapje

Door Jacqueline van Klaveren
IVN-natuurgids.

Hoe een beukenblad eruit ziet? Geen idee. Dat mos niet één bepaald plantje is, maar dat er ongelooflijk veel soorten zijn. Nooit geweten. Want als echt stadsmeisje ging ik wel graag de natuur in, maar dat was voor het geluid van tsjilpende vogels. Voor de lekkere geur na een regenbui. Voor de wind, die het hoge gras zo mooi heen en weer laat zwiepen. Voor de kleuren. Prachtig. Maar op de details lette ik niet. En dat is inmiddels al weer acht jaar geleden.

Tegenwoordig neem ik regelmatig mensen mee de natuur in, op excursie.
Als IVN-natuurgids vertel ik verhalen over het bont schaapje (nachtvlinder) en het wekkertje (sprinkhaan). Ik wijs tussen de bladeren in het bos naar dodemansvingers, kleine paddenstoelen die lang zo eng niet zijn als ze klinken. Of ik laat mensen in de schemering kijken hoe de gele teunisbloem in een paar minuten helemaal opengaat.

Voor mij werkt het zo: hoe meer ik weet, hoe meer ik zie en hoe meer ik geniet.
Wat ik hoop? Dat mensen die meegaan op excursie hierdoor besmet raken en ontdekken dat de natuur een walhalla is, een plek die je moet koesteren en waar je nooit uitgekeken raakt.

 

Zomaar een ochtend

op de Hoorneboegse heide

Door: Nicole van Gans
Natuurgids in 't Gooi.
Psycholoog en coach.
Zet zich als freelancer in voor natuureducatieprojecten.

‘Even zon, snel naar buiten!’ dachten mijn man en ik toen we weer 27 mm uit de regenmeter gooiden. Niet te ver weg want de nieuwe regen zou er alweer aankomen, dus wordt het de Hoorneboegse heide ten zuiden van Hilversum. Vlindergids mee...

Al snel merken we dat er te veel wind is voor de vlinders. Op de heide aangekomen lopen we naar een beschut stukje. Voor we het weten komen we in een soort flow terecht en onbewust en gedachteloos worden we meegevoerd naar alles wat we zien, horen en ruiken. Naar de vele soorten bloemen bijvoorbeeld. De heide begint hier en daar al te bloeien. Op warme stukjes lopen we zelfs door een wolkje geurende heide. Gele libellen zonnen op het pad en op struikjes. Op een ander stuk valt op hoeveel prachtige lijsterbessen er staan. Ze hebben dit jaar heel veel bessen en zijn zoals voorgaande jaren weer vroeg. Tien jaar geleden bloeiden ze pas in augustus (klimaatverandering). Er staat ook veel brem met rijpe zaden. Al snel merken we dat er verschillende kleine vogeltjes heen en weer vliegen. Wat zou het zijn? Ze vliegen naar een volgend struikje en zijn dan weer verdwenen. Dan wordt het makkelijk. Eén van de vogeltjes zit bovenin de brem: bruine kop met streepjes, bruine achtervleugels en beige van de voorkant met een spits snaveltje. Grauwe vliegenvangers?! Kort daarna vliegt er een groot insect langs die het vogeltje behendig uit de lucht plukt: typisch vliegenvanger gedrag. We lopen verder en bij een grafheuvel horen we ‘prrrt, prrrt’: vast een jong. Deze zijn makkelijker te vinden. Op het paaltje van de omheining zit een jonge roodborsttapuit. Vlakbij zit het mooie mannetje bovenin een vliegden. Het vrouwtje komt aanvliegen met insect. Het jong vliegt naar haar paaltje, spert z’n bekje open, trilt met z’n vleugels en wordt gevoerd. Genieten! Aan de andere kant van de grafheuvel zit nog een paartje roodborsttapuit maar we kunnen geen jong ontdekken. Nu komen we op een stuk waar meerdere boerenzwaluwen aan het foerageren zijn. Ze vliegen en zwenken snel dicht over de heide. Dit is pas echte vrijheid! Een paar honderd meter verderop horen we weer ‘prrt, prrrt’. Nu weten we direct dat het weer een jonge roodborsttapuit is die gevoerd wil worden.

Ineens merken we een hongergevoel, het is al half één en we zijn de tijd helemaal vergeten. We lopen wat sneller maar kunnen het niet laten om bij een bloeiend veldje Jacobskruiskruid nog even te kijken of er de zwart-gele rupsjes van de St Jacobsvlinder op zitten. Die ontdekken we niet maar wél…. een kleine vuurvlinder, dus toch nog een vlinder gezien!

Bij de fiets aangekomen voelen we ons heerlijk en vol energie. Als mijn cliënten dit dagelijks zouden doen, dan zouden ze me snel niet meer nodig hebben. Iedereen kan dit meemaken, daarvoor hoef je geen namen van soorten te weten. Een verrekijker voegt wel veel toe.